Aeolos's profileΧώρος του χρήστη SOTIRISPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Χώρος του χρήστη SOTIRISΑιολική Γη |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Αφήστε το αποτύπωμά σας...
July 01 Moby - Have you seen my babyΑντίθετα με ό,τι προϊδεάζει ο τίτλος του, είναι ένα κομμάτι που κυριολεκτικά σκοτώνει !
Από το πρώτο άλμπουμ του Moby (1992), σε ήχους old skool techno.
Μη φρικάρετε, να σας υπενθυμίσω εξάλλου, ότι κατά βάθος - ίσως και κατά ύψος -
είμαι κομματάκι ψυχεδελικός τύπος... :)
June 30 Moby - Whispering wind... Είναι ένας βιρτουόζος της ατμοσφαιρικής ηλεκτρονικής σκηνής, που λατρεύω. Οι μελωδίες του, μπορούν και σε ταξιδεύουν. Και το σημαντικότερο, παραμένει εδώ και δύο δεκαετίες στα παρασκήνια. Αφιερώνω το υπέροχο κομμάτι, στην ψυχή που μου το αφιέρωσε... June 26 Περί εταιρειών γάλακτος...Με αφορμή την καταχώρηση του φίλου Αναστάση - ο οποίος, ως γνήσιος Κύριος που είναι, δημοσίευσε απαντητική επιστολή της Vivartia που του εστάλη -, θα ήθελα να σας αναφέρω τη δική μου εμπειρία από την εταιρεία "Όλυμπος", χωρίς περιστροφές και περιτές ευγένειες.
Πριν 3 περίπου χρόνια, και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μία φορά βρήκα ένα μικρό λευκό σκουληκάκι -χαριτωμένο μεν, αλλά όχι στο σωστό σημείο...-, ενώ την επομένη, κάτι το σπογγοειδές εμφανίστηκε μέσα από το μπουκάλι.
Στην επικοινωνία μαζί τους βέβαια, κατά την προσφιλή συνήθεια των σαϊνιών των δημοσίων σχέσεων, μάς έβγαλαν περίπου τρελλούς.
Μακριά λοιπόν, από το γάλα Όλυμπος, το οποίο μάλιστα, εν αντιθέσει με τις άλλες εταιρείες που μείωσαν τις τιμές, ακρίβυναν κι άλλο το πολύτιμο υγρό...
Μπορούν να διαρρηγνύουν όσο θέλουν τα ιμάτιά τους οι εταιρείες γάλακτος, αλλά δεν πείθουν. Μοιραία, στο βωμό της ποσότητας, θυσιάζεται η ποιότητα. Και το γάλα πια, δε θυμίζει γάλα...
June 18 Καταθέτοντας την ψήφο, μέσα στη φύση...Το τριήμερο των εκλογών, ήταν η καλύτερη δυνατή ευκαιρία για μένα. Δεν είχα κλεισμένες φωτογραφήσεις, ο καιρός ήταν καλός, οι οιωνοί με έσπρωχναν να φύγω. Κοιτούσα τα προγράμματα του "Βριλησσού", ενός εξαιρετικού εκπολιτιστικού και φυσιολατρικού συλλόγου, και το τριήμερο αυτό, υπήρχε το καλύτερο δυνατό : Κερκίνη, Νέστος, Καταρράχτης Λειβαδίτη, Ξάνθη, Καβάλα...
Χωρίς δεύτερη σκέψη, το ακολούθησα. Οι εμπειρίες δε μου ήταν άγνωστες, μιας και είχα ξαναβρεθεί στα μέρη αυτά, πριν λίγα χρόνια, δύο συνεχόμενες χρονιές. Η φύση εκπληκτική, οι εικόνες αφοπλιστικές, τα συναισθήματα γαλήνια. Κωπηλασία στη λίμνη Κερκίνη, περπάτημα μέσα από δάσος οξυάς για τον καταρράχτη Λειβαδίτη, περπάτημα στα στενά του Νέστου μα και κωπηλασία στους μαιάνδρους της ροής του, περιπλάνηση μέσα στην υπέροχη Ξάνθη, μπανάκι στην Ηρακλείτσα της Καβάλας. Ό,τι έπρεπε για να εκτονωθεί η Ψυχή που ασφυκτιά στο αγαπημένο μα τόσο κουραστικό Κλεινόν Άστυ.
Κι όλα αυτά, με φόντο τις εκλογές. Και την επιτακτική προτροπή να συμμετάσχουμε σε αυτό το θέατρο σκιών. Χα ! Ευχαριστώ, δε θα πάρω ! Αντιθέτως, πήρα άπειρες όμορφες εικόνες, ηρεμία ψυχής, περίπου ένα μέτρο σουτζούκ λουκούμ και απίστευτους μεζέδες. Αλλά και καταπληκτική παρέα. Που ήταν όλα τα λεφτά.
Αφήστε, που το κορίτσι μου όχι μόνο δε μου γκρινιάζει, αλλά με παρακινεί για να βγω προς τα έξω. Ξέρει την Αιολική Ψυχή...
Λάβετε λοιπόν, το δικό μου μήνυμα εκλογών, σε τεύχη βεβαίως, σε θεματικά άλμπουμ φωτογραφιών που θα βγουν σιγά σιγά (μιας και υπάρχει απίστευτη δουλειά αυτό το διάστημα) και θα σας δώσουν μια ιδέα από τις ομορφιές του τόπου μας... :)
June 15 Μπροστά σε ζωντανούς θρύλους... Αυτές τις μέρες, είχα την τύχη και την τιμή, να φωτογραφήσω κάποιον αγώνα ανάμεσα σε ομάδες παλαιμάχων ποδοσφαίρου, που έγινε για κάποιον φιλανθρωπικό σκοπό. Ήταν λοιπόν, ανάμεσα στους παλαίμαχους του Παναθηναϊκού, εκείνοι οι τεράστιοι ογκόλιθοι : Δομάζος, Φυλακούρης, Κωνσταντίνου... Τους θαύμασα, και κυρίως, τους γνώρισα από κοντά. Μα το βασικότερο, είχα την τύχη να τους καταγράψω με το φακό μου. Εξαίρετες προσωπικότητες όλοι τους, με ξεχωριστή εκείνη του Φυλακούρη. Του πάντα γελαστού προσώπου. Να είναι καλά όλοι τους... Ο στρατηγός Μίμης Δομάζος... Φυλακούρης πατήρ και υιός... Γιώργος Κωνσταντίνου εν δράσει... Τότης Φυλακούρης. Πίσω του ο Χρήστος Αρδίζογλου. Πολύζος με στυλ... June 05 Καλό Μαύρισμα !...Τριήμερο εν όψει. Του Αγίου Πνεύματος και της αγίας κάλπης. Τα κομματικά επιτελεία φοβούνται τις διαρροές λόγω ... παραλίας.
Και το συλλογικό μας ασυνείδητο γυρεύει διεξόδους. Από το τέλμα, από την καθημερινότητα, απ' όλα.
Προσωπικώς, θα σας καταθέσω εντυπώσεις, μετεκλογικώς. Με την υπογραφή του φακού μου βεβαίως.
Σας εύχομαι λοιπόν, να πράξετε κατά συνείδηση. Και να μαυρίσετε. Ό,τι προαιρείσθε. Πρόσωπα, κορμιά, ψηφοδέλτια...
Καλό μαύρισμα λοιπόν. Γενικώς... :)
ΥΓ: Μαύρο στο Μαυρογιαλούρο !
June 03 Γυναίκα ...Έχεις μάθει τη μορφή της. Την έχεις
λατρέψει σαν μάνα, αδελφή, ερωμένη, σύζυγο, κόρη...
Ο φακός σου την κυνηγά επίμονα. Εστιάζει
πάνω στις μύριες εκφράσεις της, αναζητά κάτι
από εκείνο που κρύβει το συβυλλικό
χαμόγελό της.
Η μορφή της, σαν την ορχιδέα -το
αγαπημένο μου αγιολούλουδο : διάφανη φόρμα, μα τόσο
περιεκτική σε χυμούς.
Και πάλι, Γυναίκα ή Μάνα. Ο φακός την
κυνηγά και πάλι. Δεν τη χορταίνει. Την ευχαριστεί ...
- Να κάνω το μαγικό "κλικ" ?
- Όπως αγαπάς...
May 20 Sadahzinia - Μαγικός αυλόςΘεϊκή μορφή, ξεσηκωτική φωνή, καταιγιστικές ρίμες και low bap ρυθμοί
που κάνουν το αίμα να κυλά πιο γρήγορα.
Έχω όλη τη δισκογραφία της. Και τη λατρεύω !...
May 17 Εurovision 2009 : η άλλη πλευρά... Είναι νομίζω δεδομένο πλέον, ότι ο θεσμός της Eurovision, φθίνει χρόνο με το χρόνο σε ποιότητα, αλλά αυξάνει σε θεαματικότητα, όγκο άχρηστων πληροφοριών και προϋπολογισμό. Και αυτό, είναι κάτι που καταλαβαίνουμε όσοι έχουμε ζήσει παλαιότερες, ένδοξες εποχές της. Παρ' όλα αυτά, τα πάντα στη ζωή, ακολουθούν τους ρυθμούς της κάθε εποχής. Επομένως, θα ήταν μάλλον ουτοπικό, να απαιτούμε να υπάρχει στο θεσμό αυτό εν έτει 2009, το ίδιο ύφος που μας έδωσε μεγάλες και ποιοτικές επιτυχίες του παρελθόντος. Εξάλλου, τα μέτρα και τα σταθμά, είπαμε έχουν να κάνουν με την εποχή. Χτες βράδυ λοιπόν, γυρίζοντας από φωτογράφηση, βρήκα ένα σπίτι παλλόμενο στους ρυθμούς της Eurovision και του Σάκη, αφού τα βλαστάρια μου είχαν καλέσει άλλα δέκα, κι έτσι, μια ντουζίνα 15 άρηδες (κυρίως 15άρες), τσίριζαν, χόρευαν και χοροπηδούσαν στους ρυθμούς της εποχής. Το επαναλαμβάνω : στους ρυθμούς της εποχής. Γιατί εμείς, εκλογικεύοντας τα πάντα με βάση την "ποιότητα" και το "βάθος", αγνοούμε την άλλη πλευρά του θέματος : αυτήν που κρύβει το κέφι και το χαβαλέ, χωρίς να μας ενδιαφέρει η "ποιότητα". Μα... για φανταστείτε : θα ήταν δυνατό, να διασκεδάσουν οι δεκαπεντάρηδες με όμορφες jazz ραψωδίες ή με έντεχνη ποιοτική μουσική και δύο ωά της γείτονος χώρας ? Μπορεί προσωπικά, να αδιαφορούσα για τη θέση θα κατελάμβανε ο Σάκης στην τελική, όμως είναι βέβαιο, ότι σε αυτό που κάνει είναι πολύ καλός, είναι ένα πολύ σεμνό και συμπαθητικό παιδί, και στο κάτω κάτω δεν μας υποχρέωσε κανείς να τσιρίξουμε μαζί με τους πιτσιρικάδες. Αφήστε που οι κακόψυχες ευχές κάποιας πεφωτισμένης συγγραφέως μας, να καταποντιστεί ο Σάκης στα τάρταρα, δείχνουν τον παραλογισμό της "ποιότητας" και της "λογικής" του ανέραστου πνεύματός μας, ημών των "μεγάλων" και "ώριμων"... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|